Mononukleoza

• Home
• Forum
• Kontakt

Mononukleoza

Mononukleoza zakaźna nazywana jest chorobą pocałunków i najczęściej atakuje młodych ludzi. Łatwo pomylić ją ze zwykłym przeziębieniem, jednak zdarza się, że jej przebieg jest cięższy i towarzyszyć mu mogą różnego rodzaju powikłania.

Przyczyny i przebieg

Mononukleoza zakaźna powodowana jest wirusem Epsteina-Barra (EVB). Atakuje on głównie błonę śluzową nosa, gardła, ucha, oraz limfocyty B. Aż 80% dorosłych nosi w sobie wirusa EVB, u większości jednak nie daje on objawów. Uaktywnia się np. gdy układ immunologiczny jest osłabiony. U niektórych mononukleoza objawia się jedynie lekkim bólem gardła lub migdałków – często nie wiemy, że mieliśmy do czynienia z tą chorobą. Zarażenie następuje przez kontakt ze śliną chorego. Często dochodzi do tego podczas pocałunków, stąd potoczna nazwa choroby. Powodem może być także picie z jednej butelki, jedzenie tej samej kanapki itp. Mononukleoza u dzieci często zaczyna się przez włożenie do buzi przedmiotu, z którym miało kontakt inne, chore dziecko. Na początku (etap zarażenia) zazwyczaj nie występują żadne objawy, ewentualnie lekki ból gardła, migdałków. Choroba rozwija się po 30-50 dniach, tylko u niewielkiej części zakażonych.

Objawy mononukleozy

Objawy mononukleozy pojawiają się po okresie wylęgania, który trwa ok. 30-50 dni. Są one podobne do symptomów przeziębienia: ból gardła, osłabienie, bóle głowy. Pojawiają się też dolegliwości typowe dla mononukleozy: gorączka oraz powiększenie i ból węzłów chłonnych, które stają się twarde i wrażliwe na dotyk. U mniej więcej połowy chorych dochodzi do powiększenia śledziony, u 30% do powiększenia wątroby. W takich przypadkach chorobie towarzyszyć może ból brzuch, mdłości, niestrawność. Niestety, zdarzają się różnego rodzaju powikłania. Najniebezpieczniejszym z nich jest pęknięcie śledziony – wymagające natychmiastowej operacji i usunięcia uszkodzonego narządu. Zdarzają się również problemy z wątrobą oraz upośledzenie dróg oddechowych, na szczęście są to rzadkie przypadki. Mononukleoza może przekształcić się również w chorobę przewlekłą tzw. zespół chronicznego zmęczenia. Objawia się on spadkiem aktywności życiowej i zawodowej, ciągłym zmęczeniem i osłabieniem, trudnościami z koncentracją.

Leczenie mononukleozy

Pierwszym krokiem w walce z mononukleozą jest postawienie właściwej diagnozy, gdyż choroba ta często jest mylona z innymi np. grypą czy anginą. Jej wykrycie jest możliwe na podstawie laboratoryjnych badań krwi. Zwykle ma dość łagodny przebieg, choć mocno osłabia organizm. Czasem jednak, zwłaszcza gdy atakuje wątrobę, konieczne jest leczenie w szpitalu. Nie ma lekarstwa działającego na wirusa EVB, dlatego też stosuje się leczenie objawowe, podobne jak przy np. grypie: środki przeciwgorączkowe np. ibuprom, pastylki do ssania na ból gardła. Należy dużo pić, utrzymywać lekkostrawną, bogatą w witaminy dietę oraz dużo odpoczywać. Unikać należy wysiłku fizycznego, ponieważ organizm jest bardzo osłabiony. Mononukleoza zazwyczaj ustępuje samoistnie po upływie kilku tygodni, oszczędzający tryb życia zaleca się prowadzi nawet przez kilka miesięcy. Aby zapobiec zarażeniu mononukleozą unikajmy picia z jednej butelki, wspólnego jedzenia ciastek, lodów, kanapek. Pamiętajmy też, by uczyć odpowiednich zachowań nasze dzieci, które przez wkładanie różnych przedmiotów do buzi są bardziej narażone na choroby zakaźne.